Peter, Myran en hond Luka hebben het roer omgegooid. Sinds begin 2022 wonen zij in hun camper en zijn ze ‘Endless on Wheels’. In drie blogartikelen geven zij antwoorden op vragen als: hoe wordt zo’n droom werkelijkheid? Wat doet je besluiten om huis en haard achter te laten en in je camper te gaan leven? Hoe worden de eerste avonturen als fulltime camperaars ervaren? En vertellen zij over hun toekomstplannen. In dit eerste deel vertellen zij over hun droom en hoe deze werd omgezet tot werkelijkheid.
Wij zijn Peter, Myran en hondenvriendje Luka. Tot dit jaar waren wij recreatieve camperaars die, met onze camper ‘De Eindeloos’, uitsluitend in het weekend en tijdens vakanties mooie campertrips maakten. Al vanaf de aanschaf van onze eerste camper (een Knaus Alkoof) fantaseerden we over het wonen in een camper. Naar mate de jaren verstreken, kwamen we onderweg meer en meer camperaars tegen die in hun camper woonden. Deze verhalen inspireerden ons. Steeds vaker praatten we er met elkaar over. ‘Hoe mooi zou het zijn als we toch wat langer op dat mooie plekje hadden kunnen blijven’. En ‘wat als er geen maandag meer zou komen in de zin van een nieuwe werkweek, maar een maandag die we ergens op een mooi strandje kunnen vieren?’ Wel vroegen we ons af of wij zouden kunnen leven op zo’n kleine oppervlakte. Toch hadden de dromen de overhand! Alle kanten op kunnen rijden die je maar wilt, op het moment dat je dat wilt. Kortom: wat als we echt Pipo en Mamalou next level kon zijn? Nou, de knoop is doorgehakt hoor! Sinds 2 januari 2022 zijn we Endless on Wheels.
Wanneer hak je dan die knoop door en gebaseerd op wat? Dit kan voor iedereen natuurlijk anders zijn, maar grofweg zal het gebaseerd zijn op twee dingen: budget en (externe) omstandigheden.
Budget
Het begint uiteraard met het uitrekenen of en hoe het budgettair zou kunnen werken. Voor ons betekende het dat we nog een aantal jaartjes zouden moeten doorwerken. Daarnaast leert onze ervaring dat de droom door je jaren meegroeit en steeds meer aanwezig wordt. En dat we ons leven er meer en meer op in gingen richten naarmate de uitvoering ervan realistischer werd. Het moment dat dromen plannen worden, gingen we bijvoorbeeld anders met onze aankopen om. Ikea werd minder vaak bezocht. Ook werden er minder "Nice to have- dingetjes" gekocht voor in huis.
(Externe) omstandigheden
En dan de (externe) omstandigheden. Samen hebben we vier kinderen, waarvan drie zelfstandig wonen en er één maar geen woonruimte kan vinden. Zij woonde dus nog bij ons in, een reden om niet zomaar te vertrekken. Maar het zal vast voor ieder herkenbaar zijn dat er dingen in je leven gebeuren, in familiaire kring, verdrietige gebeurtenissen of gewoon op een moment in je leven dat je je afvraagt wanneer dan dat juiste moment is om echt tot actie over te gaan. Misschien moeten we niet meer wachten tot het ideale moment. Je krijgt tenslotte maar één leven. Corona deed voor ons ook nog eens een flinke duit in het zakje, want hoe meer onze reislust werd beperkt door alle restricties en regelgeving, hoe meer wij fantaseerden over die ene droom; wonen in onze camper.
Dus we zijn gaan rekenen, gaan praten, gaan denken. En tijdens dat proces, waren daar ineens bij ons beiden wat medische dingetjes die gelukkig heel goed zijn afgelopen, maar die wel zorgden voor een enorme wake up call. Opnieuw een trigger nadat één van ons uit het niets in het ziekenhuis terecht kwam. Die zaterdag erna, inmiddels weer samen thuis op de bank, keken we elkaar aan en kwamen we opnieuw op het onderwerp. Gaan we wachten of gaan we het nu doen? We kozen allebei het laatste. Toen kon de uitvoering beginnen.
We hebben onze thuiswonende dochter toegezegd dat ze in ons huis kon blijven, totdat zij een geschikte en betaalbare woning vindt. Voor haar was dat idee natuurlijk even wennen, maar niet lang daarna begon ze de inrichting al naar eigen smaak in te richten en konden wij beginnen met de verkoop van een flink aantal meubels. De andere drie kids vonden het ook een geweldig idee. En namen het meteen serieus. Ze kennen ons goed genoeg om te weten dat dit wel eens echt zou kunnen gebeuren. En contact houden zien zij niet als een probleem. We hebben het over jonge dertigers die gewend zijn om contact te houden via social media en facetime. Contactmogelijkheden die zich niet beperken tot de plek waar je je op dat moment bevindt. Bovendien is een retourtje met het vliegtuig ook vrij eenvoudig gefixed.
Operatie ontspullen
Vanaf dat moment hadden we nog vier maanden tijd om meubels, auto's, motoren en "hebben-we-niet-meer-nodig" spullen te verkopen, weg te geven of deze naar de stort te brengen. Operatie ontspullen ging van start. Alles wat we in de jaren hadden verzameld ging door een selectie. Op elke etage van het huis stonden vier verschillende type dozen: weggooien, verkopen, stalling en meenemen. De items die in de laatste doos belanden werden daarna nog eens 36 keer opgetild om er zeker van te zijn dat we dit onderweg wel echt nodig hebben. De Eindeloos heeft een normaal laadvermogen tot 3500 kg. Prima te doen voor een vakantie of weekend, maar nu namen we liever het zeker voor het onzekere. Met het oog op de enorme boetes voor overbelading die in diverse landen worden uitgedeeld, leek het ons beter om een aanhanger aan te koppelen.
Ideaal zo’n aanhanger
Peter ging aan de slag met een zelfgemaakte constructie om de fietsen in- en uit te laden en Myran kocht wat opbergboxen bij de Action. Daar zit dus alles in waarvan we dachten dat we niet zonder zouden kunnen. Nu, dik twee maanden later kunnen we al zeggen: What were we thinking? Zo’n aanhanger maakt ook dat je veel te veel, en met name onnodig veel kleding, meeneemt. Veel te veel schoenen en veel te veel speelgoed voor Luka. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Hebben we ook iets niet meegenomen wat we wel hadden moeten meenemen? Welnee! Alles is onderweg te krijgen! Dat besef je ook wel als je inpakt, maar geloof me, toch denk je dan dat je twee paar sneakers nodig hebt en vijf jurkjes in plaats van drie. En hé, waarom niet? We hebben tenslotte een aanhanger!
Maar goed, terug naar de voorbereiding. En het afscheid. Ineens komt D-day snel dichterbij. We namen afscheid van onze leuke collega's, lieve vrienden en voor je het weet is daar de ochtend dat de camper met aanhanger op de stoep staat en je onder toeziend oog van je buren, je kinderen knuffelt en gedag zegt. Ik schrijf het zo wat kort en vluchtig op, maar het heeft wat tissues gekost tijdens de eerste kilometers op de Nederlandse snelweg. Laten we daar eerlijk over zijn!
Benieuwd naar de eerste avonturen van Peter, Myran en Luka? Je leest ze hier.
Voor meer impressies, updates en video’s van Peter, Myran en Luka verwijzen we je graag naar hun Youtube, Instagram en Facebook kanaal. Ze zijn te vinden onder de naam ‘Endless On Wheels’.
Leuk weetje over de totstandkoming van deze naam: ‘’Loos is onze achternaam, onze camper heet ‘de Eindeloos’ en vandaar onze social mediakanalen: Endless On Wheels.’’