
4 4 26 Leuke plek bij voormalig treinstation
5 4 26 Prachtige plek, gevonden met camper contact. Voel mij een tikje ongemakkelijk omdat op de plek aangekomen zie ik informatie over France passion. Hmmm, concept max 24 uur gratis te gast bij een boer...maar je moet wel lid zijn. We zien niemand bij de winkel. Voelt een beetje lomp maar we wagen het er op.
Pitoresk, begin voor velen van de Camino, wandelen en fietsen in de omgeving. En met wat geluk het bekijken van een potje pelota
Prachtig gelegen cp. Uitzicht op dal en kloof. Langs Via verde. Max 48 uur kost 5 euro geen stroom. Gezellige plek met park/speeltuin
Na een ontbijt en koffie maken we rustig de fietsen klaar voor een gravelritje Vias Verde del Plazaola. Geen ander doel dan bewegen en genieten van de omgeving. Dat lukt prima, af en toe spotten we een roofvogel, we horen het geklater van de Larraun bij verschillende stroomversnellingen. We pauzeren bij de waterval en de vervallen molen van Ixkier. Het is vast vakantie in Spanje, veel moeders met kinderen om te pootje baaien en te klauteren over de stenen en rotsen. Na wat foto's fietsen we verder en stoppen voor een lunch in het voormalig station van Lekunberri. Dat we geen toetje nemen vinden ze daar maar vreemd. Nog een stukje door voor de uitzichten. Omkeren en weer terug. Op de cp is onze camper de enige en langzaam komen er weer anderen bij. In het park/speeltuintje laten inwoners van het stadje hun hond uit, kletsen wat en de kinderen spelen. Heel gezellig allemaal.
11 4 26 Cp is grote parkeerplaats. Niet bijzonder( zie cc app) lopen of bus naar centrum.
12 4 26 Bezoek aan hotel Marqués de Riscal, van de bekende bodega 😉. Het is een ontwerp van Frank O. Gehry, die ook verantwoordelijk is voor het Guggenheim Museum in Bilbao. Het gebouw uit 2006 valt op door zijn spectaculaire vormen, in de kleuren van de wijnen van de bodega. Een overnachting kan vanaf zo'n € 700,00. We vragen bij de bodega of we er ook koffie kunnen drinken. Dat kan als het niet te druk is...er wordt gebeld en het kan. Even wachten tot een bodegatour weg is. Dan mogen we door de personeeluitgang en bodega naar het hotel. Wat een bijzonder gebouw. Het is inmiddels lunchtijd, we bestellen een salade en vis, die heerlijk traag, na elkaar worden uitgeserveerd. Ondertussen genieten van een olijf, amandel en uitzicht. Koffie met een zoet chocolade broodje toe
12 en 13 4 26 Cp aan rand van het stadje is basic. Wij stonden er 1 nacht. Daarna verplaatst naar de camping voor opladen huishoudaccu. (door weinig zon na 4 dagen een lege accu)
Goede fietsroutes in de buurt
14 4 26 We schuiven 60 km op naar een cp aan een Vias Verde in Oña. Daarmee verlaten we de wijngaarden van Rioja en rijden door het glooiende land van Burgos. In de verte besneeuwde bergtoppen. We nemen afslag Oña en de omgeving wordt bosrijker en met meer "kloven". De cp ligt tegenover het stadje dat de gedomineerd wordt door een benedictijner klooster: Monasterio De San Salvador. Een indrukwekkend gebouw. Na een late lunch en regen die niet meer wordt dan een paar druppels gaan aan de wandel. Meest vlak, goede onder grond. De volgende dag bezoeken we het klooster dat ook binnen indrukwekkend is. En fietsen op de via verde
verplaatsen naar een camping 4 km verderop. Ehh, de route van google maps is onverharde steeds smaller wordende weg. Voetpad, dat gaat niet lukken. Terug (in zijn achteruit) en via asfalt en bordjes in het dorp vinden we een betere route. We gaan aan de was etc. en een rondje mtb doen. Mooi rondje gevonden in Komoot, 40 km, 950 hoogtemeters, hoogste punt op 1650 meter. ( camping ligt op 1000 meter.) Langs droge levadas. Al snel mag ik onverhard verder en naar omhoog. Uiteraard toch een paar keer verkeerd. Bij de stuwdam. Daarna een stuk van 900 meter dat "u zult ws moeten lopen met uw fiets" heet in de beschrijving. Smal pad, stenen, modder maar met de mtb+ stand van de Cube grotendeels wel te doen. Daarna rustiger omhoog over breed pad en prachtige uitzichten. Zie de foto al is het in het echt nog veel mooier, stiller, grootser (oid) Genieten! Afdalen is goed sturen en rustig aan doen. Heel blijven. Heel, dat kun je niet van elk huis in elk gehucht onderweg zeggen. Ook regelmatig waarschuwingen en instructies bij ontmoetingen met beren. Niet gezien. Wel vaak hagedisjes die dekking zoeken en in de lucht weer gieren en wouwen. Afdalen op de P-210 ( die mooie route van gisteren) over glad asfalt gaat hééél lekker. De kleur van de mtb route bordjes kende ik nog niet. Terug naar de camping nemen we eerst een biertje op een terras in het dorp. Wat zijn spaanse groepjes toch gezellig luidruchtig
Prachtige dag. Voor de baskische kust doen we nog een stop in Cantabrica. Het is hier weer veel groener. In de streek rond Cervera de Pisuerga staan veel moseiken nog niet in het blad. Hier rond Barcena is zijn bomen als beuk, en den al wel groen. Door de muurtjes tussen verschillende percelen doet het ons denken aan Ierland. De afstand is vandaag ongeveer 70 km en we nemen vooral de binnenwegen. Zo rijden we een prachtige route naar Barcena. Daar maken we een wandeling naar een verlaten dorp: Mediaconcha. De route loopt over een oud romeins pad (daar zijn ze weer de veroveraars van toen). De Calzada Romana del Besaya, een van de best bewaarde historische routes in de regio. Het is vandaag bewolkt en in de klim is het snel klam, zweterig maar de uitzichten zijn prachtig. Wanneer een familie wandelaars ( 5 volwassenen en 2 kinderen) ons tegemoet loopt zie ik een hazelworm (20 cm) op het pad. Ik wijs er naar met mijn wandelstok. De man van het gezelschap bukt enthousiast en pakt hem snel op. Druk spaans gepraat onderling en vertaling voor ons van een van de vrouwen. Heel leuk. Een van de kinderen laat de hazelworm weer vrij en we lopen verder. Na een poosje horen we in de verte een soort bosmaaier, maar even later worden we ingehaald door twee mannen op trailmotoren. In het verlaten dorp komen we elkaar we weer tegen. Ze komen uit buurt en vertellen dat het dorp niet helemaal verlaten is. Dagelijks komen er boeren naar boven om het vee te hoeden. En we zien ook een groentetuin. Jorgè verteld waar we de ruïne van de kerk kunnen vinden. De spreuk op de muur "natuur is god", lijkt hier wel heel letterlijk te zijn genomen. Terug, dalen gaat lekker en altijd sneller dan naar boven. We horen steeds koebellen. Het blijken paarden te zijn. Het is hier de gewoonte om de merries in half wilde kuddes een bel te geven. Zo blijven de paarden in de bergen in de mist bij elkaar en zijn ze makkelijker terug te vinden. Aangekomen in het stadje doen we een biertje en een wijn op het terras. Het restaurant zit vol families/groepjes aan het eind van een late lunch (?). De cp heeft alles wat we nodig hebben voor een nacht. Het uitzicht op een verlaten huis is passend in de omgeving. Morgen naar Santilla del Mar een ritje van ongeveer 40 km. Zal ik op de fiets gaan?
Nadat ik gisteren opschreef: "Zal ik op de fiets gaan", ging ik er echt over nadenken, een route erbij zoeken en met Gem in overleg of zij het ziet zitten alleen met de camper naar Santillana Del Mar te rijden. Lijkt goed te doen. Doen we. Ik rijd om 11 uur van de cp en Gemma leegt de vuilwatertank etc en vertrekt een half uur later. Om half een app ze: "Ik ben er al, goeie reis gehad, zweet brak me af en toe uit, mis toch de extra ogen om de juiste afslagen te nemen. Maar ik sta". Ik heb dan nog 3 kliometer te gaan van de 40. Onderweg een praatje op de fiets met een a.s. pensionaris van 59(!!!) Hij oefent zijn engels en ik mijn spaans. Hij wijst mij een andere route en de app van de fiets past het gelukkig meteen aan. Zo fietsen we nog even samen verder. Leuk zo'n toevallige ontmoeting. De route volgt grotendeels het spoor en een rivier door aardige dorpjes en de laatste tien kilometer door een park langs de rivier. Meest dalende weg, en soms een klimmetje. In Santillana Del Mar raak ik op de kinderkopjes van de middeleeuwse straatjes de weg naar de camperplaats kwijt. Al zoekende realiseer ik mij dat we hier 2 jaar geleden ook zijn geweest. Toen voor een onderweg bezoekje op weg naar Oyambre. Als ik op de cp kom is Gemma bezig met de laatste dingen aan de camper. Samen zetten we hem op blokken, gaan douchen en lopen dan voor de lunch het stadje in. Het restaurant dat Gemma heeft uitgezocht heeft geen tafels meer vrij. Gelukkig zijn er meer restaurants. Op een terras in een binnentuin genieten we van een spaanse lunch. Lokale bonensoep, asperges, kabeljauw en kip. Later terug bij de camper ieder in een hoekje in of uit zon met ons boek
Hadden we gisteren nog plannen gemaakt voor een fietstocht naar de kust, vandaag pakken we het toch anders aan. We gaan op zoek naar een plek langs de kust en gaan daar fietsen. We vinden een surfcamping boven Santander. Het oogt allemaal wat rommelig ook omdat ze nog volop aan het renoveren zijn. Maar we kijken min of meer op het strand. Prima. Het is een beetje raar weer. Lage bewolking/mist vanuit zee en tegelijk zonnig. We gaan op de fiets langs de kust op zoek naar een lunch. De lunch vinden we niet. Het 'loopt' anders. Het fietspad is eigenlijk voetpad en in een afdalinkje komt Gem vast te zitten in de modder en valt er dan in slowmotion in. Genoeg reden om snel weer asfalt onder de wielen te zoeken. Dat lukt en daar staat ook een heel goede ijscokar. Smullen. Terug bij de camper kan Gemma douchen, kleding uitspoelen en drinken we thee. Voor het eten naar het strand, pootje baden, en kijken naar surfles en mensen die het al kunnen.
Saint Juan de Gaztelugatxe. Het kleine eilandje is met het vasteland verbonden door een smalle brug tussen de rotsen. Op de top van deze rots, 150 meter boven zeeniveau, bevindt zich een kleine kluizenarij om deze te bereiken, moet je 241 treden beklimmen over een rotsachtige helling. Wij kunnen de rots zonder reservering een bezoek brengen. In het seizoen en moet je een (gratis) tijdslot reserveren. Het was altijd al een populaire bestemming maar nadat de trap en rots gebruikt zijn als decor voor Dragonstone in Game of Thrones is het hier nog drukker. In GOT is Dragonstone is de zetel van House Targaryen, in seizoen 7 de uitvalsbasis voor Daenerys om haar recht op de IJzeren Troon op te eisen. San Juan de Gaztelugatxe heeft een rijk maritiem erfgoed en in de kluizenarij zijn scheepsmodellen en schilderijen van schepen. (foto genomen door een raampje) Wanneer we boven komen gaan we zitten en bekijken wat er gebeurd als mensen boven komen. Uitpuffen, zitten, foto's, die onderweg gemaakt zijn bekijken en vergelijken. Dan rondlopen en aan de slag met selfies of modelfoto's. Een dame gaf een complete voorstelling. Eerst met selfies vanuit allerlei hoeken. Daarna geholpen door dochter/vriendin(?) een serie op de muur vanuit allerlei hoeken en verschillende posities. Heel leuk om te begluren. Anderen zijn met elkaar in discussie over wat er op de achtergrond te zien moet zijn. Erg vermakelijk allemaal. Ondertussen is het echt een heel mooie plek dus ik snap het wel. Als we de trap weer afdalen is het rustiger geworden. Er komen weinig mensen meer omhoog. Na de trap moeten we nog 2,5 km fiks omhoog lopen terug naar de P. Boven doen we eerst een biertje in een grote bar met uitzicht. We nemen er een salade en frites bij. Niks mis mee, maar verder is het een liefdeloze omgeving, waar met veel lawaai en tegenzin het personeel leeg gekomen tafels afruimt. Als overnachting hebben we een cp in Bakio geboekt met een app 'Pverde' De slagboom herkend het geregistreerde kenteken en geeft ons toegang. Voor het koken lopen we naar het strand en de baai (300 meter lopen). Verschillende surfers vertonen hun skills
We staan op een gratis camperplek (ook stroom) bij een herberg voor pelgrims. Er staan nog twee andere campers. De herberg en cp ligt boven het dorp en je kunt met een lift naar het dorp. Dat is wel een bijzonderheid. Verder is uitzicht meer dan prachtig. En bijzonder.....een lift naar het dorp
We beginnen met wat stoplichtvertier onderweg van Gasteiz naar Antoñana. Daar maken we een wandeling van 4 uur langs 2 watervallen en weer door prachtig groen landschap. Naar de eerste waterval van Sabando is er weinig schaduw en het is best warm. (het is weer gelukt we starten met lopen net na de middag) Bij de waterval is het lekker koel en we doen een broodje als lunch. We hadden het onderweg drukker verwacht omdat de parkeerplaats buiten het dorp helemaal vol stond. Blijkbaar zijn mensen andere dingen gaan doen dan wandelen. Naar de waterval lopen we wat meer met schaduw en dat is best lekker. Langs de weg een veld vol purperorchidee. Prachtig. Ik tel vandaag ook 6 verschillende soorten vlinders. Welke...ws oranjetipje, adonisblauwtje, citroenvlinder, kleine vos en bruine vuurvlieg /nr 6 weet je niet meer, voor de liefhebber 😉. Verder natuurlijk een paar gieren, een zwarte wouw en bij de eerste waterval een stelletje grote gele kwikstaarten (worden volgens AI vaak gezien bij snelstromende beken) De laatste kilometer naar de waterval is door het bos en steeds horen we het water, pas op het laatst lopen we er ook langs. Er spelen wat kinderen bij een stroomversnelling en wij lopen nog iets door naar de waterval. Ook weer een mooie. Terug naar het dorp lopen we nog langs wat koolzaadvelden. Het dorp is stil, leeg en er is geen bar te bekennen. We rijden nog een 40 minuten door en zijn dan weer op de parkeerplaats cp in Logroño waar we op dag 8 ook stonden.
Vanmorgen de routines eens wat door elkaar gehusseld. Na een ontbijt, op tijd, meteen begonnen aan een wandeling die we willen doen in Estella voor we richting Frans Baskenland/Atlantische kust gaan. Rondje van iets meer dan een uur naar Bodega de Wijnfontein. ( foto met de mooie toren) Stukje ook van de Camino. We lopen langs een smitse. Wijze woorden nodigen de wandelaar uit tijd te nemen voor zijn negotie. Omdat wandelaars natuurlijk geen zware dingen willen sjouwen kun je aangekochte ijzerkunst laten verschepen. Én er zijn kleine draagbare caminoschelpjes. We er kopen er één. De zonnebloem ( hier in smeedvorm) op je deur bv is in Spanje een middel om boze geesten te weren. De zon-nebloem staat voor licht en kracht tegen het duister. We lopen verder en dan horen we een vogel die we niet herkennen. Merlin wel: een gewone nagtegaal. Na tien minuten 'vraagt' de app of ik de opname nog verder wil laten gaan? Inmiddel heeft de app nog 7 andere vogels gehoord.😂 Eh...wij niet echt bewust. We nemen de slowroad naar Frankrijk en genieten weer van prachtig geslinger door en over de bergen. Gemma scoort een oranje gebakje (worteltaart) ter ere van de konings verjaardag als toetje na de lunch.